Czwartek, 27 lipca 2017. Imieniny Aureliusza, Natalii, Rudolfa

Witajmy się wezwaniem „Chrystus zmartwychwstał!”

2013-03-30 10:00:50 (ost. akt: 2013-03-29 14:27:38)
Grób Pański w bazylice pw. św. Katarzyny w Braniewie

Grób Pański w bazylice pw. św. Katarzyny w Braniewie

Autor zdjęcia: Aleksandra Jakimczuk

Podziel się:

Wielki Piątek, drugi dzień Triduum Paschalnego, upamiętniający krwawą, męczeńską śmierć Jezusa Chrystusa na krzyżu. W tym dniu nie sprawuje się liturgii eucharystycznej.

W sensie duchowym do obchodów wielkopiątkowych zaliczana jest Msza Wieczerzy Pańskiej(odprawiana wieczorem w Wielki Czwartek - pamiątka ustanowienia przez Jezusa Chrystusa sakramentów Kapłaństwa i Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy). Po zakończeniu liturgii z ołtarza zdejmuje się świece, mszał, krzyż, obrusy. Tabernakulum zostaje puste, a Wieczna lampka zgaszona. Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy adoracji, zwanej "Ciemnicą" (na pamiątkę uwięzienia Syna Bożego po Ostatniej Wieczerzy), gdzie adoruje się go do późnych godzin nocnych i przez cały Wielki Piątek.

Podczas Wielkopiątkowej liturgii szaty liturgiczne kapłana symbolizują miłość zwyciężającą na krzyżu. W rocznicę krwawej ofiary Jezusa Chrystusa na krzyżu, Kościół wstrzymuje się od odprawiania ofiary bezkrwawej. Nie używa się instrumentów muzycznych, ani dzwonków. Nie ma także pieśni na wejście. Na początku celebrans przez chwilę leży krzyżem przed ołtarzem. W tym czasie wierni klęczą. Cały obrzęd liturgiczny obejmuje pięć części: Czytania, Uroczyste modlitwy za całą ludzkość, Adoracja Krzyża, Komunia św. oraz Procesję do Bożego Grobu.



Wielka sobota jest pamiątką spoczynku Ciała Pana Jezusa w grobie i oczekiwania przez uczniów zmartwychwstania Pańskiego. Od wczesnych godzin rannych katolicy adorują Najświętszy Sakrament w przygotowanej do tego celu kaplicy, zwanej Grobem Pańskim. Jest to czas żałoby po ukrzyżowanym Jezusie Chrystusie. Tego dnia smutek łączy się z radością. W tym dniu odbywa się najpierw: Poświęcenie nowego ognia, Poświęcenie paschału – symbol zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, Poświęcenie wody chrzcielnej, Uroczysta Msza św. – przy końcu litanii kapłan powstaje, przywdziewa biały ornat na znak radości i na ołtarzu wspaniale przybranym, odprawia uroczystą Mszę św oraz Rezurekcja - wieczorem w Wielką Sobotę albo nazajutrz w niedzielę, o wschodzie słońca, odbywa się obrzęd Zmartwychwstania Pańskiego. Wielkanoc zaczyna się już w sobotę, po zachodzie słońca. Rozpoczyna ją liturgia światła. Na paschale kapłan rysuje znak krzyża, wypowiadając słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen”. Umieszcza się tam również pięć ozdobnych czerwonych gwoździ, symbolizujących rany Chrystusa oraz aktualną datę



Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego, to ostatni dzień Triduum Paschalnego, liczonego według kalendarza żydowskiego, czyli od wieczoru Wielkiego Czwartku do wieczornych nieszporów w Niedzielę. Najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie upamiętniające Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, obchodzone jest przez Kościoły chrześcijańskie wyznające Nicejskie Credo (325 r.). Uroczystej procesji rezurekcyjnej towarzyszy bicie dzwonów, w wielu parafiach grają ludowe orkiestry, wystrzały armat. Rankiem rodziny zasiadają do wielkanocnego śniadania. Jest to najbardziej uroczyste śniadanie w ciągu roku..



Uczucie radości ze Zmartwychwstania Chrystusa sprzyja zabawom. Starym obyczajem jest śmigus – polewanie panien wodą i uderzanie ich po nogach rózgami (na zdrowie), i dyngus – wykupywanie się dziewczyn od oblewania, a także rozdawanie pisanek, słodyczy i pieniędzy przebierańcom, którzy chodzą po wsi z barankiem lub kogutkiem (nawiązując do Jezusa i zaparcia się św. Piotra). Dawniej płatano sobie nawzajem figle: wypuszczano bydło z obory i stajni, malowano błotem i smołą szyby (by nie poznać, że już świta) czy zatykano kominy. W okolicach Krakowa chodziły „siude baby” czy „siudy” – baby niosące koszyk z kukłą-dzieckiem i dziad z różańcem z kasztanów lub brukwi. Baby brudziły sadzą „na szczęście”, jeśli nie otrzymały stosownych datków.



Stary obyczaj nakazuje przez cały okres wielkanocny witać się wezwaniem „Chrystus zmartwychwstał!”. Tradycyjna odpowiedź brzmi: „Prawdziwie zmartwychwstał!”. Dawniej podczas Mszy rezurekcyjnej odgrywano scenę z niewiastami i Aniołem przy pustym grobie.



Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB